SADECE SEVMİŞTİM OYSA

Oysa sadece inanmıştı çok sevmişti kısacık zaman içinde bütün benliği kalbi ile çok sevmişti ölene kadar beraber olurlar sanmıştı ama o kısacık sürede o yalanlara öylesine kanmış ölürcesine sevmişti ki bir başkasına da aynı şeyleri anlattığını öğrenmesi çok uzun sürmemişti yıkılmıştı sevdiği adam hayallerini süsleyen uğruna hayatını ortaya koyduğu nefes alırken bile onun için yaşıyorum diye içinden geçirerek nefes alan kadın yıkılmıştı böylesi bir ihanet üzerinden suçlamaya bile maruz kalmıştı aynı yerde olmalarının verdiği acı daha büyüktü dayanılması çok zordu yıkılmamış gibi hiç bir şey olmamış gibi davranıyordu öyle olmak zorundaydı kimse anlamamalıydı paramparça olmuş kalbiyle gözyaşlarını gece yastığına emanet ediyordu nasıl olurdu diye zaman zaman içinden geçiriyordu şansı olmadığını düşünürdü hep ta ki onu tanıyana dek daha önce hiç yaşamıyormuş da o gelince yaşamaya nefes almaya başlamış gibi ve o gitti her şey herkes karanlığa gömüldü insanlara olan inancı bitmişti güveni kaybolmuştu alışıyordu acıyla yaşamaya kalbi unutmasa da aklına unutturacaktı adını suretini imkansız olsa da başaracaktı ihaneti yalanı her şeyi oysa onca hayal güzel söz öylesine aşkla bakan gözler yalan mıydı? Tüm bunlar yarım kalan tek taraflı bir aşkın buruk bir hikayesiydi...

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

çocukluk acısı

MUTSUZLUK

İKİ AŞK