SEVGİNİN SEVGİLİ GÜNLÜĞÜ

Bugün sizlere öyle büyük aşktan bahsedeceğim ki aşkların en safı en temizi bir kız çocuğunun babasına olan aşkı babası kahramanıdır onu terk etmeyecek hep koruyacak olan kahraman her kız çocuğu böyle büyür hayatta herşeyi hesaplayarak yapar geleceğe bu şekilde bakarız ama ölümü o hesaba hiç katmayız başımıza ne gelir bilmeden yada sevdiklerimize ne olur bilmeden yaşıyoruz işte benim hikayem de tam böyle başladı 18 yaşını sadece 1 ay doldurmuştum ki başıma dünyanın en acı olayının geleceğini tahmin bile edemezken bir kış akşamında benim bütün dünyam en iyi arkadaşım mutluluk sebebim hayata tutunmak için tek sebeb belki de oydu o gün bütün dünya karardı elimden bütün hayatım alındı kahkahalarımı umutlarımı sevgimi herşeyimi aldılar aylarca uyuyamadım o soğukta geceleri oturup onu bekledim dedim ki ; aslan babam gelecek beni böyle bırakamaz onca hayal onca umut ne olacaktı birlikte neler yapacaktık daha 44 yaşında beni bıraktın ne olacaktım şimdi ne yapacaktım çaresizlikle geçen günler bi...

Sevgi 2 yaşındaki oğluyla Kore'ye temelli yerleşmişlerdi evini sakin yeşillikler içinde bir yerden almıştı evde yardımcılar ile birlikte oğlu ile günler günleri kovaladı yoğun tempoda çalışmaya devam etti Ji sub aklından hiç çıkmıyordu ama oğlunu ona gösteremezdi açıklayamazdı. aradan 1 yıl geçti zamanla alıştı bu duruma ve oğlunun 3. yaş günü geldi çattı sessiz sakin kendi aralarında pasta kesecekken kapı çaldı gelen ji sub du elinde hediye ile gelmişti onu hiç görmemişti nereden biliyordu ki çıkıp gelmişti oğluna doğru yürüdü ji sub ona çeken bir şey vardı ikisinin arasındaki kuvvetli bir bağdı bu durumdan şüphe duyan ji sub bir şekilde öğrenmek zorunda olduğunu düşündü ve çocuktan bir şekilde örnek almayı başardı evet haklıydı onun oğluydu ikisinin büyük aşkının meyvesiydi ne yapacağını şaşırmıştı sevgi bunu neden yapmıştı neden saklamıştı onu kafasında dönen sorularla kapısına dayanmak istedi ama neyi nasıl soracağını bilmiyordu üstelik bu ortaya çıkarsa hayatı karışacaktı sess...

Oturup geçmişe dönüp bakayım diyorum bakayım da hangi birine bakayım kırılmış hayallerime mi hiç sevemeyen kalbime mi biraz daha fazla çalışıp para kazanabilmek için vazgeçtiğim hayallerime oturup hangi birine yansam bilmiyorum geçmişimi geride bırakıp yoluma devam etmem gerek biliyorum yoksa geçmişin karanlığında kaybolup gideceğim biliyorum. Yine bir kalbim var mı diye sorguladım kendimi sorguladım ki belki de aşık olabilirim diye birine ait bir kalple ömür boyu yaşamak isterdim bazen acıyor kalbim onu hiçe saydığım için sanırım ama döktüğüm gözyaşları taşa çevirdi zamanla kalbimi yaptığım hataların bedeli tam olarak buydu genel kullandığım yaşan aşka inanmıyorum lafı ama öyle değil aslında anlatılan o masallardaki pembe rüya aşkı yaşamak istiyorum hani görünce elin ayağın birbirine karışır heyecandan ne diyeceğini ne yapacağını şaşırırsın ya hah işte o aşkı istiyorum ayaklarımı yerden kesek tek bakışıyla bana bütün acılarımı geçmişimi dertlerimi mutsuzluğumu kederlerimi unutturacak ...

Züleyha lise son sınıfa giden alımlı güzel bir kızdı hayatına daha önce kimse girmemiş kalbini kimseye açmamıştı birgün telefonuna bir mesaj geldi ne olduğunu anlamadı yanlış atıldı diye düşündü sonra mesajlar devam etti onu tanıyan biriydi belli ki o hiç görmediği bu adama kalbini açmıştı daha görmeden heyecandan eli ayağına dolanıyordu yüz yüze gelince neler olur diye düşünürken sonunda karşısına çıkmıştı kalbinin sahibi 1 yıl su gibi geçmiş mezun olmuştu efe evlenmek istediğini söylemişti Züleyha havalarda uçuyordu sevdiği adamla koca bir ömür onları bekliyordu nihayet o gün geldi evlendiler herşey çok güzeldi rüya gibiydi gerçekten o malum gecede örf adet deyip sen kız değilmişsin deyip gece yarısı döve döve o gözünden sakındığı sevdiği kadını babasının kapısına atıp gitmişti efe rüya bitmişti. Züleyha'ya çok düşkün olan babası kızına inanıyordu ama ne yapsa da kızının odasından çıkmasını sağlayamıyordu 1 hafta sonra babası Züleyha'nın sesi çıkmayınca kapıyı kırıp iç...